Ab Schelling.
Op vrijdag 29 augustus hebben we met 4 personen van de Witte Waaier meegedaan met de 24 uurs zeilrace op het IJsselmeer.
Eric, Bauke (schipper), Tamar en ikzelf zijn op vrijdagochtend in Lelystad bij elkaar gekomen, om de wedstrijd te bespreken. Er moesten verschillende rakken worden gevaren, op het Markermeer en IJsselmeer. Ook de Waddenzee en de Noordzee waren opties, maar gelet op de windrichting hebben we daar niet voor gekozen.
Na de tactische voorbespreking hebben we nog wat inkopen gedaan. Bert kwam nog een kopje koffie drinken en ons goede moed inspreken. Ook hij had wat basisinkopen gedaan. Op tijd weg naar de sluis, en richting de startlijn bij Lelystad-zuid. De woensdag ervoor was een webinar gehouden waarin de start en andere zaken werden uitgelegd, dus we waren goed voorbereid. Met een prachtige start, zowel qua zicht als positie, vertrokken we.
Na de eerste mijlen werd het langzaam donker. We hadden een wachtschema besproken: slapen, rusten, navigatie, sturen, slapen, etc. Alles 2 uur en dus na 8 uur weer opnieuw. Dit ging heel goed. Slapen was meer rusten, en rusten was meer meekijken, maar verder is zo’n schema een goed begin als afspraak. Je hebt je slaap en rust echt nodig, zeker na een stuurbeurt in het donker. Heel mooi om in het donker te varen, dat doe ik niet zo vaak. Circa twee uur voordat we de sluis weer door zouden varen ging ik slapen, en ik werd bij het uitvaren van de sluis weer wakker. Deze keer wel goed geslapen. Het werd toen ook al langzaam licht. We zaten op het IJsselmeer.
De laatste rakken werd een echt gepuzzel: welke rakken kunnen we nog pakken, gegeven de tijd die ons nog restte. We waren circa 10 minuten te laat binnen bij Medemblik, maar volgens Bauke was dat niet erg. We zouden wat strafpunten krijgen, maar hadden ook wat extra mijlen dus dat zou voor onze positie niet uitmaken. We eindigde 5e van de 47 in onze klasse. Heel goed!
Bij het binnenvaren van Medemblik werden wij hartelijk ontvangen door Edwin die met zijn gloednieuwe motorfiets was langsgekomen. Een biertje op de boot, een etentje op de kant, en langzaam gingen mijn ogen dicht. Ik heb daarna de nodige uurtjes bijgeslapen. De volgende ochtend een heerlijk ontbijt met broodjes van de KNRM. Daarna de prijsuitreiking en langzaam weer terug naar Lelystad. Het was een mooi avontuur. Ik heb al een aantal mijlentochten met de Witte Waaier meegemaakt.
Dit was een soort mijlentocht “speciale editie”. Met gezelligheid, actie en de nodige leermomenten: een mooie gebeurtenis om op terug te kijken.