1400 zeemijl en “wat doe ik voor de ploeg”
Edwin Kolkman.
Afgelopen zomer hebben wij (Bert, Benny, Ernst, Edwin) meegedaan aan een georganiseerde tocht van de Vereniging van Kustzeilers. De Driehoek Noordzee van Harlingen > Lerwick, Shetlands > Flekkefjord Noorwegen > Vlieland, > Wemeldinge.
Voor die tocht van 1400 mijl heb je met name tijd nodig. Voor ons zo’n kleine 3 weken met eventuele uitloop vanwege het weer. Dat maakt al dat het iets anders is dan een tocht over de Oosterschelde. Terwijl de boot, het spel met de wind, en de natuurbeleving op Oosterschelde misschien nog wel dynamischer is dan midden op zee.
Het zeilen gaat 24 uur per dag door; daar hebben we een wachtschema voor ingesteld.
Navigeren/ sturen/ fokkemaat/ rust om de 2 uur en dan net zo lang doordraaien totdat je weer in een haven ligt. We hadden met zeeziekte te maken, en dan wordt het een wachtschema met z’n drieën. Ideaal dus een bemanning van 4.
Maar het grote verschil op een lange tocht is met name dat de bemanning, die elkaar leuk moet blijven vinden, ook na 5 dagen en nachten op klein oppervlak. De privacy voor een ieder is minimaal, functioneel zou je kunnen zeggen. “mijn slaapzak en kleding zijn echt alleen van mij“ en de rest delen we. De ervaring leert dat na 3 dagen op elkaars lip zitten de hunkering van een haven begint te komen. En als je dan toch even door moet, dan is het met name naar jezelf kijken “wat doe ik voor de ploeg”. En dan is het fijn als je van elkaar snapt, wanneer je ruimte moet geven. Ook van de bemanning van andere schepen hoorden wij “als de sfeer onderling goed is, is dat de basis voor een mooie tocht”. In een 24 uurs ritme van ongelijk slapen etc. kun je altijd wel een bemanningslid blij maken met hetgeen jij gekookt hebt. Maakt niet op welk tijdstip; iedereen eet mee. De liefde van een zeiler gaat door de maag.
Wij hebben een prachtige tocht gevaren gedurende de 1400 mijl hebben we misschien 10 keer een overstag gedaan, 2 x een diesel-probleem gehad, 75 uur op de motor gevaren, niet meer dan windkracht 5 gehad (en eventjes 7), talloze boortorens ontweken, Een eitje, terwijl het er enorm kan spoken. Wij hebben een prachtige tocht gevaren!