Persoonlijke coaching op je eigen zeilboot draait niet alleen om beter leren varen.
Het gaat vooral om vertrouwen krijgen: in je boot, in elkaar en in jezelf.
Dit jaar kozen veel cursisten van ons voor coaching op hun eigen boot.
Dat blijft een mooie manier van lesgeven.
Geen enkele boot vaart precies hetzelfde en juist door samen te oefenen,
ontdek je hoe jouw boot reageert op wind, motor en roer. Die kennis maakt het
aanmeren en afvaren niet alleen veiliger, maar ook veel relaxter. Bovendien komt de
instructeur gewoon naar de haven waar de boot ligt. Zo zijn verschillende
instructeurs, naast de haven in Wemeldinge, in diverse andere Zeeuwse
jachthavens geweest om te coachen.
Twee dagen, twee persoonlijke leerdoelen
In juli stapte ik voor twee dagen aan boord bij een stel met een Jeanneau Sun Odyssey 29.2 in
Wolphaartsdijk. Om 9.15 uur haalden ze mij op bij de poort. Tijdens onze kennismaking
bespraken we wat zij aan het einde van de training graag wilden kunnen voelen en doen.
Hij had eerder een zeilcertificaat behaald en wilde zijn ervaring opfrissen. Vooral het aanmeren,
afvaren en manoeuvreren met deze boot mochten weer vanzelfsprekender worden. Ook wilde
hij graag leren hoe je rustig en veilig door een sluis vaart, omdat je vanuit Wolphaartsdijk via de
Zandkreeksluis naar de Oosterschelde gaat. Zij had minder zeilervaring. Haar wens was helder:
zelf de boot leren hanteren, haar partner met vertrouwen kunnen helpen en zich vrijer voelen
aan boord.
Leren samenwerken met de wind
De eerste dag begon met een stevige windkracht 5. In de jachthaven van Wolphaartsdijk liggen
veel boten nog tussen meerpalen. Dat vraagt soms wat meer voorbereiding dan aanleggen bij
een vingersteiger, maar de palen kunnen juist ook helpen bij het in- en uitvaren van de box. We
keken daarom niet alleen naar de lijnvoering, maar vooral naar de wind. Waar komt die
vandaan? Wat doet hij met de boot? Zodra je de wind niet langer als tegenstander ziet, maar als
hulpmiddel gebruikt, ontstaat er rust.
De eigen boot echt leren kennen
Buiten de haven onderzochten we eerst hoe de boot zich op de motor gedraagt. Is de schroef
links- of rechtsdraaiend? Naar welke kant reageert de boot het prettigst in de achteruit? En hoe
draai je haar gecontroleerd op korte afstand? Het lijken technische vragen, maar de antwoorden
geven juist veel vertrouwen op momenten waarop weinig ruimte beschikbaar is, zoals in een
haven of sluis.
Stap voor stap groeit het vertrouwen
Daarna tuigden we de boot op en kozen we het ruime water. Terwijl we zeilden, zag ik hoe zij
zich allebei steeds meer op hun gemak voelden. Toen de eerste spanning plaatsmaakte voor
nieuwsgierigheid, oefenden we het aanleggen en wegvaren bij een langswal steiger aan
hogerwal. Aanleggen aan hogerwal vraagt aandacht, maar het wegvaren is vaak juist
eenvoudiger. Na enkele herhalingen bracht hij de boot zelf terug in de box. Een mooi moment
om de ochtend met een goed gevoel af te sluiten.
Oefenen voor echte situaties
Na de lunch gingen we verder met praktische oefeningen: bijliggen, een opschieter maken,
achteruitvaren, een rif in- en uitzetten en de boot zo stil mogelijk in de wind houden. Juist dat
stilhouden is handig wanneer je voor een brug of sluis moet wachten. Door iedere oefening
rustig op te bouwen, werd niet alleen de techniek beter, maar groeide ook het vertrouwen om
zelf beslissingen te nemen.
Aan het einde van de dag vertelden ze allebei dat ze zich zekerder voelden over hun eigen
vaardigheden én over de boot. Precies daar draait coaching op de eigen boot voor mij om.
De volgende stap: door de Zandkreeksluis
Omdat de manoeuvres van de eerste dag al veel vertrouwder voelden, wilden ze op dag twee
graag door de Zandkreeksluis naar de Oosterschelde. Zo gezegd, zo gedaan. Rond 10.30 uur
lagen we voor de sluis. De wind was zwak, waardoor er alle ruimte was om rustig te kijken, af te
stemmen en te handelen.
Ook in de sluis bleef de boot mooi beheersbaar. Hij bracht haar rustig langs de wand, waarna zij
eerst de achterlijn en vervolgens de voorlijn om een bolder legde. Daarmee deden ze precies
wat ze de dag ervoor hadden geoefend: samen communiceren, vooruitdenken en ieder een
eigen taak uitvoeren.
Op weg naar Kats
Na de sluis navigeerden we richting de haven van Kats, waar we voor de lunch wilden
aanleggen. Het kaartlezen ging bij beiden goed. Hoe dichter we bij het open water kwamen, hoe
meer de wind toenam, tot ongeveer windkracht 4. Toch verliepen het binnenvaren en aanmeren
rustig en gecontroleerd. De oefeningen van de eerste dag bleken geen losse handelingen meer,
maar vaardigheden waarop ze konden vertrouwen.
Een tocht om niet snel te vergeten
Na de lunch maakten we het rondje om de Galgeplaat af. Aangezien het laag water was, voeren
we onderweg langs de zeehonden, een beeld dat ieder keer bijzonder is en blijft. De navigatie
verliep goed en ook de terugweg door de Zandkreeksluis ging ontspannen. Niet veel later lag de
boot weer veilig in haar eigen box.
Zelfstandig samen op pad:
Na afloop vertelden ze dat de twee dagen hun veel hadden gebracht. Ze voelden zich zekerder,
begrepen hun boot beter en durfden nu samen op pad te gaan.
Dat is voor mij het mooiste resultaat: zien hoe mensen niet alleen nieuwe vaardigheden leren,
maar ook ontdekken hoeveel ze zelf al kunnen.